Homo oeconomicus is een mensbeeld waarin de mens een economisch wezen is, gericht op de bevrediging van zijn behoeften op efficiënte, rationele en logische wijze. Met dat mensbeeld in gedachten was pensioen in eigen beheer ook een heel aardige regeling. In plaats van je pensioen over te laten aan de grillen van de markt, investeer je in de ‘asset’ waar je zelf de meeste controle over hebt: je eigen onderneming.  Het fiscale voordeel is mooi meegenomen en je bouwt een mooie pensioenpot op. Toch?

De praktijk is een stuk weerbarstiger. Zo snapt de gemiddelde dga niet veel van het pensioen in eigen beheer, zijn de kosten behoorlijk hoog en geeft het pensioen in eigen beheer veel problemen bij echtscheiding van de dga.

Maar misschien het meest vervelende voor de dga is de verraderlijke stelligheid waarmee de waarde van het pensioen op papier staat, zwart op wit op de creditzijde van de balans van zijn onderneming. Of de dga daadwerkelijk aanspraak kan maken op dat pensioen hangt echter helemaal af van wat er op de debetkant van de balans van zijn onderneming staat, de bezittingen. Als het voornaamste ‘bezit’ van de onderneming bestaat uit een vordering op de dga zelf, dan kan die dga fluiten naar zijn pensioen. Hetzelfde geldt voor de dga waarvan de onderneming in zwaar weer is geraakt.

Lees verder...